TRAKYA POLİTİK | ÖZEL DOSYA

Tekirdağ, Edirne ve Kırklareli’nde konut kiraları asgari ücretin yüzde 80’ini aşarken, ortalama bir ev satın almak için 137 ila 164 aylık asgari ücret gerekiyor. Son altı yılda Trakya’da kiralar 19 ila 24 katına çıkarken, asgari ücret yalnızca 12 katına yükseldi. Endeksa, Merkez Bankası ve TÜİK verileri, AK Parti iktidarının son yıllarında derinleşen barınma sorununu bütün açıklığıyla ortaya koyuyor. Üstelik kiralar ödendikten sonra geriye kalan birkaç bin lirayla beslenmek, faturaları karşılamak ve gelecek için birikim yapmak gerekiyor. Peki, Trakya’da çalışan bir insan artık nasıl ev sahibi olacak?

MAAŞ, BARINMAYA ZOR YETİYOR!

Türkiye’de asgari ücretin ne kadar arttığı, yıllardır ekonomi yönetiminin en çok öne çıkardığı göstergelerden biri. Ancak ücretin kaç liraya yükseldiğinden daha önemli bir soru var: Bu ücretle ne satın alınabiliyor, ne kadarlık bir evde yaşanabiliyor ve ay sonunda geriye ne kadar para kalıyor?

Trakya Politik olarak Tekirdağ, Edirne ve Kırklareli’ndeki konut piyasasını mercek altına aldık. Gayrimenkul veri şirketi Endeksa’nın güncel fiyatlarıyla Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasının tarihsel kira verilerini, TÜİK’in istatistiklerini ve Çalışma Bakanlığının ücret tablolarını karşılaştırdık.

Ortaya çıkan manzara, barınma sorununun yalnızca büyükşehirlerle sınırlı olmadığını gösteriyor.

2026 yılında net asgari ücret 28 bin 75 lira 50 kuruş. Buna karşılık Trakya’da ortalama konut kiraları 22 bin ila 23 bin liranın üzerine yerleşmiş durumda.

Başka bir ifadeyle, bir asgari ücretli maaşını aldığı gün yaklaşık beşte dördünü ev sahibine bırakmak zorunda.

TRAKYA’DA ORTALAMA EV KİRASI 23 BİN LİRAYA DAYANDI

Endeksa’nın Eylül 2026 konut piyasası verilerine göre üç ilin ortalama aylık kiraları ve son bir yıldaki değişimleri şöyle:

Trakya’nın üç ilinde ortalama konut kiralarının birbirine oldukça yakın olduğu görülüyor. En yüksek ortalama Kırklareli’nde, en düşük ortalama Tekirdağ’da bulunuyor.

Ancak burada asıl dikkat çekici olan iller arasındaki birkaç yüz liralık fark değil. Üç ilde de kira bedellerinin tek bir asgari ücretin büyük bölümünü tüketiyor olması.

2026 yılında 28 bin lira maaş alan bir çalışanın yalnızca kirasını ödemesi, geriye kalan parayla bütün ayı geçirebilmesi anlamına gelmiyor.

KİRAYI ÖDE, GERİYE KALANLA YAŞAYABİLİRSEN YAŞA!

Trakya’daki ortalama kiraları net asgari ücretle karşılaştırdığımızda tablo daha da çarpıcı hale geliyor.

Hesaplamalarda 28.075,50 TL tutarındaki net asgari ücret esas alındı. Günlük tutarlar 30 gün üzerinden hesaplandı.

Kırklareli’nde ortalama bir ev kiralayan asgari ücretli, kirasını ödedikten sonra ay boyunca günde yaklaşık 158 lirayla geçinmek zorunda.

Tekirdağ’da bu rakam 190 lira, Edirne’de ise 169 lira.

Bu parayla yalnızca yemek yenmeyecek. Elektrik, su, doğal gaz, telefon, internet, ulaşım, temizlik, giyim ve sağlık giderleri de karşılanacak.

Çocuk sahibi ailelerde eğitim ve diğer ihtiyaçlar da bu harcamalara eklenecek.

Dolayısıyla karşımızdaki mesele, yalnızca kiraların yüksek olması değil. Çalışma gelirinin barınma maliyeti karşısında yaşanabilir bir hayat kurmaya yetmemesi.

2020’DEN 2026’YA: KİRALAR UÇTU, MAAŞLAR GERİDE KALDI

Bugünkü sorunun nasıl oluştuğunu görmek için altı yıl geriye gitmek yeterli.

Merkez Bankasının değerlemesi yapılan konutlara ilişkin birim kira verileri kullanılarak, her yılın ikinci çeyreğinde 100 metrekarelik standart bir konutun kira karşılığı hesaplandığında çarpıcı bir değişim görülüyor.

ALTI YILLIK KİRA ARTIŞININ BİLANÇOSU

Kaynak: TCMB, 2020, 2025 ve 2026 ikinci çeyrek birim kira verileri. Kiralar 100 metrekarelik konut üzerinden hesaplanmıştır. Asgari ücretler Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından alınmıştır.

Tabloyu herkesin anlayabileceği şekilde açıklayalım:

2020 yılında Tekirdağ’da yaklaşık 1.034 lira olan standart konutun hesaplanan aylık kirası, 2026’da 22 bin 378 liraya çıktı.

Edirne’de 1.199 liradan 23 bin 131 liraya yükseldi.

Kırklareli’nde ise 900 liradan 21 bin 904 liraya ulaştı.

Altı yılda Kırklareli’ndeki kira bedeli yaklaşık 24,3 katına, Tekirdağ’da 21,6 katına, Edirne’de 19,3 katına çıktı.

Aynı dönemde net asgari ücretin artışı ise 12,1 katla sınırlı kaldı.

Bu nominal rakamlar yüksek enflasyon dönemine ait. Dolayısıyla gerçek gelir kaybını anlamak için kiraların kaç katına çıktığından çok, ücretin ne kadarının kiraya gittiğine bakmak gerekiyor.

MAAŞIN KİRAYA GİDEN PAYI NASIL DEĞİŞTİ?

Bu tablodaki oranlar TCMB’nin standartlaştırılmış 100 metrekarelik konut kira göstergesine dayanıyor. Endeksa’nın güncel ortalama konut kiralarıyla aynı ölçüm değildir.

2020’de Tekirdağ’da net asgari ücretin yaklaşık yüzde 45’iyle karşılanabilen kira, 2026’da ücretin yaklaşık yüzde 80’ini tüketiyor.

Edirne’de bu oran yüzde 52’den yüzde 82’ye yükseliyor.

En büyük değişimlerden biri Kırklareli’nde yaşanıyor. Altı yıl önce asgari ücretin yüzde 39’una karşılık gelen kira, bugün yaklaşık yüzde 78’ine denk geliyor.

2025’ten 2026’ya Tekirdağ ve Kırklareli’nde kira/ücret oranında sınırlı bir iyileşme görülse de 2020’ye göre ortaya çıkan büyük bozulma devam ediyor.

Buradaki temel gerçek değişmiyor: Çalışanın barınma gideri, son altı yılda gelirinin çok daha büyük bir bölümünü tüketmeye başladı.

TEKİRDAĞ’DA 2018’İN 170 BİN LİRALIK EVİ BUGÜN 3,8 MİLYON LİRA!

Tekirdağ için daha eskiye uzanan bir başka dikkat çekici karşılaştırma yapmak da mümkün.

Endeksa’nın 27 Aralık 2018 tarihinde yayımladığı araştırmaya göre Tekirdağ’da ortalama konut fiyatı 170 bin 200 liraydı. Ortalama konut büyüklüğü 115 metrekare, metrekare satış fiyatı ise 1.480 liraydı.

Eylül 2026’da aynı şirketin yayımladığı ortalama konut fiyatı 3 milyon 847 bin 210 liraya yükseldi.

2018’de Tekirdağ’daki ortalama bir konutun bedeli yaklaşık 106 aylık net asgari ücrete karşılık geliyordu.

2026’da ise aynı hesap 137 aylık asgari ücrete yükseldi.

Yani maaşın tamamının biriktirildiği varsayımında bile ortalama bir ev satın almak için gereken süre yaklaşık 31 aylık ilave ücrete karşılık gelecek ölçüde uzadı.

Üstelik bu karşılaştırmada bir kuruş dahi tüketim harcaması yapılmadığı varsayılıyor.

Endeksa’nın 2018 ve 2026 verileri farklı dönemlerin piyasa örneklemlerine dayanıyor. Ancak konut büyüklükleri ve metrekare fiyatlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Tekirdağ’daki konut bedellerinin çalışma gelirinden daha hızlı büyüdüğünü gösteren önemli bir tarihsel karşılaştırma sunuyor.

KONUT SAHİBİ OLMAK ARTIK KAÇ MİLYON LİRALIK BİR MESELE?

Kira piyasasındaki ağır tablonun yanında ev satın almak da ücretliler için son derece zor hale geldi.

Endeksa’nın Eylül 2026 verilerinde Tekirdağ, Edirne ve Kırklareli’ndeki ortalama satılık konut bedelleri 3,8 milyon ile 4,6 milyon lira arasında değişiyor.

TRAKYA’DA EV FİYATLARI

Trakya’da ortalama konut satın almak için en yüksek bedelin ödendiği il Edirne.

Edirne’de ortalama bir konutun fiyatı 4,6 milyon lirayı aşarken Kırklareli’nde 4,4 milyon liraya yaklaşıyor. Tekirdağ’da ise 3,85 milyon liralık bir ortalama söz konusu.

Bu fiyatlar, bölgede çalışan bir işçi için ne anlama geliyor?

BİR EV ALMAK İÇİN KAÇ YIL HİÇ PARA HARCAMAMAK GEREKİYOR?

Bu hesaplamalar, bir çalışanın hiçbir şey yemediği, hiçbir fatura ödemediği, ulaşım ve giyim giderinin olmadığı ve maaşının tamamını biriktirdiği varsayımına dayanıyor.

Üstelik ev fiyatlarının ve maaşın hiç değişmediği kabul ediliyor.

Gerçekte böyle bir birikim modeli mümkün değil. Ancak konutun ücretli açısından ne kadar pahalı hale geldiğini gösteriyor.

Edirne’deki ortalama bir evin bedeli, neredeyse 14 yıllık net asgari ücrete karşılık geliyor.

Konut, milyonlarca çalışan açısından yalnızca pahalı bir ihtiyaç olmaktan çıkıp erişilmesi son derece güç bir hedef haline gelmiş durumda.

PEŞİNATI BİRİKTİRMEK BİLE YILLAR SÜRÜYOR!

Birçok çalışan ev alabilmek için konut kredisine başvurmayı düşünüyor. Ancak kredi kullanmadan önce önemli miktarda bir peşinat biriktirmek gerekiyor.

Örnek olarak ev bedelinin yüzde 20’sinin peşin ödendiği bir satın alma modeli ele alındığında durum şöyle:

Yüzde 20 peşinat, karşılaştırma amacıyla seçilmiş örnek bir orandır. Bankaların uygulayacağı gerçek peşinat ve kredi koşulları konuta ve kredi türüne göre farklılaşabilir.

Sadece başlangıç peşinatını biriktirebilmek için Tekirdağ’da 27, Edirne’de 33, Kırklareli’nde yaklaşık 32 tam asgari ücret gerekiyor.

Peki, kiracı bir çalışan maaşının tamamını biriktirebilir mi?

Elbette hayır.

Trakya’daki ortalama kiralar ödendikten sonra çalışanın elinde yalnızca 4 bin 700 ila 5 bin 700 lira kalıyor.

Bu tutarın tamamının biriktirildiği, gıda ve diğer bütün harcamaların sıfır olduğu gerçek dışı bir senaryoda bile yüzde 20 peşinat için gereken süre Tekirdağ’da 11,3 yıl, Edirne’de 15,2 yıl, Kırklareli’nde ise 15,5 yıl oluyor.

Gerçek yaşamda çalışan bir insanın kira, gıda, ulaşım ve faturalarını karşıladıktan sonra bu tutarları düzenli biçimde biriktirmesi çok daha zor.

Üstelik peşinatı bulmak, konutun kalan bedelini ödeyebilmek anlamına gelmiyor. Kredi faizi, aylık taksitler, tapu giderleri ve taşınma masrafları da ayrıca karşılanmak zorunda.

Trakya’da asgari ücretli açısından sorun yalnızca konut kredisinin yüksek maliyeti değil. Kredi kullanabilmek için gereken başlangıç birikimine ulaşmak da başlı başına bir engel.

İKİ ASGARİ ÜCRETLİ ÇALIŞSA BİLE KİRA BÜTÇEYİ ZORLUYOR

Bir ailede iki kişinin çalıştığını ve her ikisinin de net asgari ücret aldığını varsayalım.

Bu durumda hanenin toplam aylık geliri 56 bin 151 lira oluyor.

İki kişinin asgari ücretle çalışması bile ortalama konut kirasının aile bütçesindeki payını yüzde 40’ın altına indirmeye yetmiyor; Tekirdağ’da ancak yüzde 39,9’a geriliyor.

Barınma maliyetinin hane gelirinin yüzde 30’unu aşmaması, konut ekonomisinde yaygın kullanılan bir karşılaştırma ölçütü.

Bu ölçüte göre Trakya’da ortalama bir konutu kiralamak için gereken aylık net hane geliri şöyle:

Bu ölçüt mutlak bir geçim standardı değil. Ancak iki asgari ücretli çalışanın toplam gelirinin bile Trakya’da ortalama bir konutun kira yükünü makul bir düzeye indirmekte yetersiz kaldığını gösteriyor.

HAYAT PAHALILIĞI: KİRA ÖDENDİKTEN SONRA SOFRA NASIL KURULACAK?

Barınma maliyetindeki artış, gıda ve diğer temel ihtiyaçlara ayrılabilecek payı da daraltıyor.

TÜRK-İŞ’in Eylül 2026 araştırmasına göre dört kişilik bir ailenin yalnızca sağlıklı ve dengeli beslenebilmesi için yapması gereken aylık gıda harcaması 37 bin 801 liraya yükseldi.

Bekâr bir çalışanın aylık yaşama maliyeti yaklaşık 48 bin 885 lira olarak hesaplandı.

Dört kişilik bir aile için gıda, konut ve diğer zorunlu ihtiyaçları içeren yoksulluk sınırı ise 123 bin 130 lira düzeyine ulaştı.

TÜRK-İŞ’in gıda ve geçim hesaplamaları Ankara fiyatları üzerinden hazırlanıyor. Bunlar Trakya için doğrudan ölçülmüş harcama tutarları değil; Türkiye’deki ücret ve geçim koşullarını değerlendirmeye yarayan karşılaştırma göstergeleri.

Dört kişilik bir ailenin yalnızca gıda ihtiyacı için hesaplanan tutar, tek bir net asgari ücretin yaklaşık 9 bin 725 lira üzerinde.

İki asgari ücretlinin çalıştığı bir hanenin toplam geliri ise TÜRK-İŞ’in yoksulluk sınırının yarısına dahi ulaşamıyor.

Elbette her hanenin giderleri aynı değil. Ancak bu veriler gelir ile temel ihtiyaçlar arasındaki uyumsuzluğun boyutunu gösteriyor.

Bir çalışanın aldığı ücretle hayatını sürdürebilmesi için önce barınma giderini karşılaması gerekiyor. Oysa Trakya’da kira, daha alışverişe çıkmadan maaşın yaklaşık yüzde 80’ini tüketiyor.

Bu nedenle hayat pahalılığı yalnızca market raflarındaki etiketlerle açıklanabilecek bir mesele değil.

Sorun, ücretin toplam yaşam maliyeti karşısında giderek daha yetersiz kalması.

KONUT FİYATLARINDAKİ BÜYÜK SIÇRAMA 2022 VE 2023’TE YAŞANDI

Trakya’daki bugünkü konut fiyatlarının arkasında özellikle 2022 ve 2023 yıllarında yaşanan olağanüstü artışlar bulunuyor.

Merkez Bankasının Aralık 2022 verilerinde Edirne, Kırklareli ve Tekirdağ’ı kapsayan TR21 bölgesinin yıllık konut fiyat endeksi artışı yüzde 183,9’a ulaştı.

Başka bir ifadeyle, bölgedeki konut fiyat endeksi yalnızca bir yılda yaklaşık 2,84 katına çıktı.

2023 yılına gelindiğinde de son derece yüksek fiyat artışları devam ediyordu.

Endeksa’nın Mayıs 2023 araştırmasında, Türkiye’de satılık konut fiyatlarının yıllık bazda en fazla yükseldiği il Kırklareli olmuştu.

Kırklareli’nde yalnızca bir yıl içinde ortalama konut fiyatı yüzde 172 artmıştı. Edirne’deki artış da yüzde 160’a ulaşmıştı.

Bu, Trakya’nın konut fiyatlarında en sert sıçramaların yaşandığı bölgelerden biri olduğunu gösteriyor.

Bugün açıklanan yıllık fiyat artışlarının geçmişe göre düşük görünmesi, o dönemde oluşan yüksek fiyat seviyelerini ortadan kaldırmıyor.

TRAKYA’DA BAZI İLÇELERDE EV FİYATLARI 7 MİLYON LİRAYI AŞTI

Konut piyasasındaki maliyet baskısı üç ilin ilçelerinde de farklı boyutlarda kendisini gösteriyor.

Endeksa’nın Eylül 2026 verilerinde özellikle Marmaraereğlisi, Enez, Keşan, Süleymanpaşa ve Lüleburgaz gibi ilçelerin satış bedelleri dikkat çekiyor.

İLÇE İLÇE KİRA VE SATILIK EV FİYATLARI

İlçe ortalamaları farklı büyüklüklerde ve niteliklerde konutları kapsayabilir. Özellikle sahil ve yazlık bölgelerdeki satış bedelleri, tüm konutların aynı fiyat seviyesinde olduğu anlamına gelmez.

MARMARAEREĞLİSİ’NDE EV ALMAK İÇİN 7,4 MİLYON LİRA GEREKİYOR

Tekirdağ’ın Marmaraereğlisi ilçesinde ortalama satılık konut fiyatı 7 milyon 445 bin liraya kadar çıkarken, aylık kira ortalaması 30 bin 782 liraya ulaşıyor.

Bu kira, 2026 net asgari ücretinden yaklaşık 2 bin 707 lira fazla.

Yani tek başına asgari ücretle geçinen bir çalışan, bütün maaşını verse bile ilçenin ortalama kirasını karşılayamıyor.

Marmaraereğlisi’nde yazlık ve büyük konutların piyasa ortalamaları üzerindeki etkisi ayrıca değerlendirilmeli. Ancak mevcut rakamlar, sahil ilçelerinde konutun ne ölçüde yüksek bedelli bir varlığa dönüşebildiğini açıkça gösteriyor.

SÜLEYMANPAŞA’DA SATILIK EVLERİN METREKARE FİYATI YÜZDE 31,6 ARTTI

Tekirdağ’ın merkez ilçesi Süleymanpaşa’da ortalama konut fiyatı 4 milyon 768 bin lirayı aşmış durumda.

Metrekare satış fiyatı ise son bir yılda yüzde 31,6 artarak 43 bin 352 liraya ulaştı.

Ortalama kira 25 bin 770 lira.

Bu durumda Süleymanpaşa’da ortalama bir konut kiralayan asgari ücretlinin maaşından geriye yaklaşık 2 bin 306 lira kalıyor.

Süleymanpaşa’da kira, net asgari ücretin yaklaşık yüzde 92’sini tüketiyor.

ÇORLU VE ÇERKEZKÖY’DE SANAYİ ÇALIŞANLARININ BARINMA SORUNU

Tekirdağ’ın sanayi merkezleri Çorlu ve Çerkezköy’de de tablo çalışanlar açısından dikkat çekici.

Çorlu’da ortalama kira 22 bin 214 lira. Ortalama satılık konut fiyatı 3 milyon 865 bin lira.

Çerkezköy’de ortalama kira 19 bin 579 lira, satılık konut fiyatı ise 3 milyon 292 bin lira civarında.

Bu iki ilçede de tek bir asgari ücretle çalışan kişinin gelirinin çok büyük bir bölümünü barınmaya ayırması gerekiyor.

Sanayi yatırımlarının yoğun olduğu bu merkezlerde üretim, istihdam ve konut maliyeti arasındaki denge, ayrıca incelenmesi gereken temel meselelerden biri.

Çalışanların üretime katkısının, yaşadıkları şehirde makul koşullarda barınabilmelerini sağlayan ücret ve konut politikalarıyla desteklenip desteklenmediği sorusu önem kazanıyor.

LÜLEBURGAZ’DA KİRA ASGARİ ÜCRETİN YÜZDE 89’UNU AŞIYOR

Kırklareli’nin sanayi ve ticaret merkezi Lüleburgaz’da ortalama konut kirası 25 bin 106 lira.

Net asgari ücretin yüzde 89,4’üne karşılık gelen bu tutar ödendiğinde, çalışanın elinde yalnızca 2 bin 970 lira kalıyor.

Ortalama satılık konut fiyatı ise 4 milyon 679 bin liraya yaklaşıyor.

Bir çalışanın bu koşullarda hem geçimini sağlaması hem de gelecekte ev satın almak için birikim yapması son derece güç.

EDİRNE’DE KONUT SAHİBİ OLMAK EN PAHALI HEDEFLERDEN BİRİ

Edirne, üç il arasında ortalama satılık konut fiyatının en yüksek olduğu şehir.

Kent genelinde ortalama bir ev 4,6 milyon lirayı aşarken, Keşan’da bu fiyat 5,3 milyon liraya yükseliyor.

Enez’de ise ortalama konut fiyatı 7,25 milyon lira düzeyinde.

Bu tablo, Edirne’de konut satın almanın yalnızca merkezde değil, kıyı ilçelerinde de oldukça yüksek bir maliyet gerektirdiğini ortaya koyuyor.

TRAKYA’DA BİR AYDA 5 BİN 150 KONUT SATILDI: PEKİ KİM ALABİLİYOR?

TÜİK’in Eylül 2026 konut satış istatistiklerine göre Tekirdağ, Edirne ve Kırklareli’nde bir ayda toplam 5 bin 150 konut el değiştirdi.

Bölgedeki satışların yaklaşık yüzde 77’si Tekirdağ’da gerçekleştirildi.

Toplam satışların 2 bin 970’i ikinci el konutlardan oluştu. Bu da bölgedeki satışların yaklaşık yüzde 58’inin daha önce el değiştirmiş veya kullanılmış konutlardan meydana geldiğini gösteriyor.

Ancak satış sayılarına bakarak ücretlilerin konut sahibi olabildiği sonucuna varmak mümkün değil.

TÜİK’in satış adetleri, bu evleri satın alanların gelir düzeyini ya da ilk kez ev sahibi olup olmadıklarını göstermiyor.

Bir şehirde binlerce konutun satılması, o şehirde asgari ücretle çalışan insanların konuta kolayca erişebildiği anlamına gelmiyor.

Nitekim satış rakamlarıyla ücret-fiyat karşılaştırmaları birlikte değerlendirildiğinde, konut piyasasındaki hareketlilik ile çalışanların satın alma gücü arasında önemli bir ayrım bulunduğu görülüyor.

SON BİR YILDA REEL FİYATLAR GERİLEDİ, ANCAK KONUT HÂLÂ PAHALI

Trakya’daki konut piyasasının bütün boyutlarını değerlendirmek için son bir yılda ortaya çıkan değişimi de görmek gerekiyor.

Merkez Bankasının Eylül 2026 Konut Fiyat Endeksi verilerine göre Tekirdağ, Edirne ve Kırklareli’ni kapsayan bölgede yıllık konut fiyat artışı yüzde 15,3 olarak gerçekleşti.

Yeni kiracı kira endeksindeki yıllık artış ise yüzde 18,8 oldu.

Aynı dönemde TÜİK’in açıkladığı tüketici enflasyonu yüzde 29,73 düzeyindeydi.

Bu veriler, Trakya’da son bir yıldaki konut fiyatı ve yeni kiracı kira artışlarının genel enflasyonun altında kaldığını gösteriyor.

Başka bir ifadeyle, fiyatlar lira cinsinden yükselmeye devam etse de enflasyondan arındırıldığında gerileme yaşanıyor.

Bu durumun görmezden gelinmesi doğru olmaz.

Ancak bir yıl boyunca fiyatların enflasyonun altında artması, geçmişte oluşan büyük fiyat yükselişlerinin etkisini ortadan kaldırmıyor.

2020’den bu yana kiraların 19 ila 24 katına çıktığı bir bölgede, ücretli çalışanların karşı karşıya bulunduğu barınma yükü hâlâ son derece ağır.

Fiyat artışının yavaşlaması ile konutun erişilebilir hale gelmesi aynı şey değil.

Bugünkü ekonomik sorun da tam olarak burada düğümleniyor.

AK PARTİ İKTİDARININ KONUT POLİTİKASI ÇALIŞANLARIN BARINMA SORUNUNA ÇARE OLABİLDİ Mİ?

Ortaya çıkan rakamlar, AK Parti iktidarının ekonomi ve konut politikalarının sonuçları açısından ciddi sorular doğuruyor.

Türkiye’de yıllarca ekonomik büyüme, inşaat faaliyetleri, konut üretimi ve gayrimenkul yatırımları ekonomik başarının göstergeleri arasında sunuldu.

Oysa konut üretiminin artması ile çalışanların üretilen konutları satın alabilmesi birbirinden farklı meseleler.

Trakya’da bugün ortalama bir ev satın almak için 11 ila 14 yıllık asgari ücretin tamamını biriktirmek gerekiyor.

Bir asgari ücretlinin gelirinin yaklaşık yüzde 80’i kiraya gidiyor.

Bazı ilçelerde bu oran yüzde 90’ı aşıyor.

Bu koşullarda konut üretiminin ve satışlarının, toplumun özellikle dar gelirli kesimleri bakımından ne ölçüde barınma güvencesine dönüştüğü tartışılmak zorunda.

Yüksek enflasyon, konutun yatırım ve servet biriktirme aracı olarak görülmesi, finansman maliyetleri, inşaat girdi fiyatları, nüfus hareketleri ve kentlerin plansız büyümesi gibi etkenler konut piyasasını farklı yönlerden etkiliyor.

Bütün fiyat artışlarını tek bir karara veya tek bir ekonomik nedene bağlamak mümkün değil.

Ancak uzun yıllardır ülkeyi yöneten siyasi iktidarın ücret politikaları, enflasyonla mücadele performansı, sosyal konut uygulamaları ve barınma hakkını güvence altına alma konusundaki tercihleri de bu tablodan ayrı düşünülemez.

Özellikle Trakya gibi sanayi, tarım, lojistik ve turizm faaliyetlerinin birlikte bulunduğu bir bölgede, konutun yalnızca bir yatırım nesnesi olarak değil, çalışanların temel yaşam ihtiyacı olarak ele alınması gerekiyor.

Barınma krizinin çözümünde yalnızca daha fazla konut inşa etmek değil, dar ve orta gelirli insanların ulaşabileceği fiyatlarla konut üretmek, kiralık sosyal konut seçeneklerini güçlendirmek ve gelir-kira dengesini iyileştirmek belirleyici olacaktır.

EV SAHİBİ OLANLA KİRACI OLAN ARASINDAKİ MAKAS BÜYÜYOR

Konut fiyatlarının yükselmesi, daha önce ev sahibi olmuş kişiler açısından mal varlığının nominal değerini artırabiliyor.

Ancak aynı artış, henüz ev sahibi olamamış çalışanlar açısından daha yüksek bir satın alma engeli anlamına geliyor.

Bu durum, gelir dağılımının yanında servet dağılımına ilişkin bir sorun da yaratıyor.

Bir yanda sahip olduğu konutun değeri milyonlarca liraya ulaşan mülk sahipleri var.

Diğer yanda maaşının büyük bölümünü kiraya ayırdığı için peşinat biriktiremeyen çalışanlar bulunuyor.

Konut fiyatları ücretlerden daha hızlı yükseldiğinde iki grup arasındaki ekonomik mesafe açılabiliyor.

Üstelik bu durum genç çalışanları da doğrudan ilgilendiriyor.

İşe yeni başlayan, henüz birikimi bulunmayan ve ailesinden maddi destek alamayan bir gencin kendi gelirinden tasarruf ederek ev sahibi olması, mevcut konut fiyatları karşısında oldukça güç.

Trakya’da açıklanan veriler, bu güçlüğün geçici bir bütçe sorunundan daha kapsamlı olduğunu gösteriyor.

SONUÇ: BİR EVİN DEĞİL, İNSANLARIN YAŞAMININ HESABINI YAPMAK GEREKİYOR

Tekirdağ’da ortalama konut 3,85 milyon lira.

Edirne’de 4,61 milyon lira.

Kırklareli’nde 4,42 milyon lira.

Asgari ücret ise 28 bin 75 lira.

Trakya’da ortalama kira 22 bin ile 23 bin lira arasında.

Bu rakamların yanında artık yalnızca konut fiyatlarını, yatırım getirisini veya metrekare değerlerini konuşmak yeterli değil.

Çalışanların o kentte yaşayabilme hakkını, ailelerin ekonomik güvencesini ve gençlerin gelecek kurabilme imkânlarını da konuşmak gerekiyor.

Altı yılda kiraların 19 ila 24 katına çıkması, asgari ücretin ise 12 katına yükselmesi tesadüfen görmezden gelinebilecek bir gelişme değil.

Bu, ekonomik büyüme ve konut politikalarının sonuçlarının ücretli çalışanlar açısından yeniden değerlendirilmesini gerektiren ciddi bir gösterge.

AK Parti iktidarının son yıllarında gelinen noktada Trakya’daki bir asgari ücretli, ortalama bir konutun kirasını ödedikten sonra ay boyunca yaklaşık 5 bin lirayla yaşamak zorunda.

Ev sahibi olabilmek içinse yıllarca, hatta gerçek yaşam giderleri hesaba katıldığında çok daha uzun süre birikim yapması gerekiyor.

Bir ülkede çalışmak, insanların barınma ihtiyacını karşılamasına ve geleceğe dönük güvence oluşturmasına yetmiyorsa, ekonomik başarının yalnızca büyüme ve ücret artışı rakamlarıyla açıklanması mümkün değildir.

Trakya’da asıl sorulması gereken soru artık bir evin ne kadar değerlendiği değil.

O evde yaşayacak insanın emeğinin ne kadar değer gördüğüdür.

KAYNAKLAR VE ARAŞTIRMA NOTLARI

Endeksa / Emlakjet – Eylül 2026 il ve ilçe konut piyasası verileri

• Tekirdağ Satılık Konut Piyasası
• Tekirdağ Kiralık Konut Piyasası
• Edirne Satılık Konut Piyasası
• Edirne Kiralık Konut Piyasası
• Kırklareli Satılık Konut Piyasası
• Kırklareli Kiralık Konut Piyasası

Tarihsel konut ve kira verileri

• TCMB – Değerlemesi Yapılan Konutların Birim Kiraları, 2020–2026
• TCMB – Konut Fiyat Endeksi ve Yeni Kiracı Kira Endeksi, Eylül 2026
• Endeksa – Tekirdağ’da Konut Fiyatları, 27 Aralık 2018
• Endeksa’nın Mayıs 2023 Kırklareli ve Edirne Araştırması

Ücretler, geçim koşulları ve konut satışları

• Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı – Tarihsel Asgari Ücretler, Eylül 2026
• TÜRK-İŞ – Eylül 2026 Açlık ve Yoksulluk Sınırı
• TÜİK – Eylül 2026 Konut ve İş Yeri Satış İstatistikleri
• TÜİK – Eylül 2026 Tüketici Fiyat Endeksi

Yöntem: Güncel kiralık ve satılık konut fiyatlarında Endeksa piyasa tahminleri kullanıldı. Bu değerler tapuda gerçekleşen bütün satışların aritmetik ortalaması ya da mevcut kiracıların fiilen ödediği ortalama kira değildir. Tarihsel kira karşılaştırmalarında TCMB’nin 100 metrekareye uyarlanmış ortanca birim kira verisi esas alındı. Farklı veri kaynaklarından elde edilen tutarlar aynı istatistiksel seri gibi birleştirilmedi. Maaş, kira payı, peşinat ve konut erişilebilirliği hesaplamaları Trakya Politik tarafından yapıldı. Peşinat ve tasarruf senaryoları varsayımsaldır; gerçek bir kredi veya kişisel bütçe değerlendirmesi yerine geçmez.

TRAKYA POLİTİK | ÖZEL ARAŞTIRMA DOSYASI